We leren taal maken als keien sorteren, het begint
met klanken, met bal, zon, hond
later leren we hoe letters als botten
in onze taal ankeren
wat er overblijft als je alles afpelt
zijn tekens

die als mieren over een wit vel lopen, zwarte pootjes
het lijfje in cursief
een skelet van klinkers rammelt en het rijmt
het heelal aan karakters
om te ontdekken

we leren aanhalingstekens plaatsen om een tekst
hekken ‘waar schapen tussen grazen’, tussen komma’s
deint de zee, schepen liggen voor anker
tussen puntige rotsen

Sea, Mare, Mer, Meer, meer water
dan we kunnen schrijven

er is een taal waarin taal
eruit ziet als twee huizen, of een echtpaar op weg naar een feest
een tempel, een dans

Door Hanneke van Eijken, gemaakt voor het project Denkend aan Holland